حسین تشکر نایب قهرمان سبکوزن کیکبوکسینگ جهان:
نفسهای یکی از آخرین روزهای پاییزی کمکم به شماره افتاده بود که به باشگاه آزادیان رسیدیم؛ جایی که باید با یکی از ورزشکاران خوشاخلاق و نایبقهرمان جهان در رشته کیکبوکسینگ گفتگو میکردیم. ورزشکار ۱۲سالهای که امسال ظهور یک پدیده در کیکبوکسینگ جهان را از سرزمین قهرمانان افسانهای فریاد زد. حسین تشکر یکی از ورزشکاران برجسته و شاخص هیات ورزشهای رزمی است که سال گذشته پس از آنکه در دو رشته سمیکنتاکت و لایتکنتاکت قهرمان کشور شد، امسال در رقابتهای جهانی این ۲ رشته نیز خوش درخشید و ۲ مدال خوشرنگ را از چنگ رقیبان جهانیاش ربود. این ورزشکار ارزنده بعد از پشت سر گذاشتن تمرینات سخت و طاقتفرسا، مزد تلاش خود را با کسب ۲ مدال برنز و نقره جهان گرفت. در حالی که در پایان جدال مدعیان شرکتکننده از کشورهای مختلف در رقابتهای جهانی کیکبوکسینگ در کشور یونان ۶ مدال طلا، یک نقره و یک برنز و مقام سوم تیمی جهان دستاورد ملیپوشان کشورمان بود، حسین تشکر در تلاش برای کسب عنوان قهرمانی این رقابتها مقابل ۲ ورزشکار لبنانی شکست را پذیرفت و در سبک سمیکنتاکت به مدال برنز و در سبک لایتکنتاکت به مدال نقره بسنده کرد.
حسین برخلاف تمرین و مسابقه که بسیار پرجنبوجوش و جسور کار میکند،در زمان گفتگو سربهزیر است و منش پهلوانی دارد.او معتقد است که ورزشکاران و مربیان ما در این رشته،بهتر از سایر کشورها هستند و در صورت حمایت بیشتر از کیکبوکسینگ ایران بهراحتی میتواند قهرمان جهان شود.
گفتگوی خبرنگار خبرگزار یورزش ایران (ایپنا) را با نایبقهرمان سبکوزن جهان پیشروی شماست.
* چه شد که به ورزش کیکبوکسینگ روی آوردید؟
- من این ورزش را به کمک یکی از دوستانم که ۵ سال بهطور حرفهای در این رشته کار کرده بود شناختم. پویان مهربان همیشه از این ورزش تعریف میکرد و من مشتاق بودم ببینم کیکبوکسینگ چگونه ورزشی است؟ تا اینکه یک روز سر تمرین آنها حاضر شدم. جلسه اول زیاد مایل نبودم ولی در جلسات بعدی با شناختی که از این ورزش از طریق مربیانم به دست آوردم، بهشدت به این ورزش علاقهمند شدم و آن را بهصورت حرفهای ادامه دادم.
* پیش از کیک بوکسینگ، ورزش دیگری هم انجام میدادید؟
- قبل از آن، ۴ سال فوتبال بازی میکردم و یکی از دفاعهای کناری تیم آرمین تهران به مربیگری شاهین آورند بودم.
* چرا فوتبال را ادامه ندادید؟
- من فوتبال را دوست دارم اما ادامه دادن کیکبوکسینگ و فوتبال، بسیار مشکل بود و به تحصیلم لطمه میزد، بنابر این تصمیم گرفتم ورزش کیکبوکسینگ را دنبال کنم.
* کیک بوکسینگ چه ویژگی دارد که باعث شد بهخاطر آن فوتبال را کنار بگذارید؟
- این ورزش برای من بسیار جذاب بود. کیک بوکسینگ ورزشی شبیه تکواندو است اما در این ورزش در ردههای سنی پایینتر از ۱۸سال برخلاف تکواندو، نمیتوان به پای ورزشکار ضربه زد بلکه باید از ناحیه کمر به بالا به حریف ضربه وارد کرد. این ورزش از زیرشاخههای فولکنتاکت کاراته است که بنیانگذار آن شیهان عسگر آزادیان، مربی من و سرپرست تیمملی کشورمان است.
* تا به حال چه مقامهایی در این ورزش به دست آوردید؟
- من سال گذشته ۲ مقام قهرمانی در استایلهای سمیکنتاکت و لایتکنتاکت زیر ۶۰ کیلوگرم کشور را به دست آوردم و برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهانی امسال در تسالونیکی یونان انتخاب شدم. خدا را شکر که در این میدان بزرگ هم توانستم ۲ مدال ارزشمند را برای کشورم به ارمغان بیاورم.
* سطح مسابقات جهانی امسال را چطور دیدید؟
- به هر حال تمام ۴۵ کشوری که در این مسابقات شرکت کرده بودند تلاش میکردند جایگاه خود را تقویت کنند بویژه کشورهایی مانند اوکراین، روسیه، لبنان، یونان و انگلستان که با تمام توان در این مسابقات حضور داشتند البته کشور ما هم از همان روزهای اول با تلاش بچهها خود را در حد قهرمان نشان داد و در نهایت هم توانستیم بعد از یونان و اوکراین، مقام سوم جهان را به دست بیاوریم. این را هم بگویم که مربیان و ورزشکاران ما خیلی بهتر از سایر کشورها هستند و فکر میکنم اگر این ورزش کمی حمایت شود ما بهراحتی میتوانیم به مقام قهرمانی جهان برسیم.
* رقبای اصلیات چه کسانی بودند و چه شد که نتوانستی طلا بگیرید؟
- رقیبان اصلی من از کشورهای یونان، لبنان و اوکراین بودند اما در گروه سنی ما ۱۲، ۱۳ و ۱۴سالهها میتوانستند شرکت کنند که اتفاقا رقبای لبنانی من، ۱۴ساله بودند و قد یکی از آنها خیلی بلندتر از من بود و این موجب برتریاش در مسابقه میشد.
* وقتی باختی، این شکست برایت چه پیامی داشت؟
- شکست از نظر من، نشانهای برای پیروزی است.بنابر این به حرف مربیانم که همیشه به من کمک میکنند،گوش میکنم و به برد و باختها زیاد توجه ندارم چرا که هر شکستی میتواند زمینهساز پیروزیهای بعدی باشد.
* بعد از باخت، نسبت به حریفت احساس بدی نداشتید؟
- معمولا زمانی که حریفم روی تاتامی روبهرویم قرار میگیرد، احساس خوبی ندارم اما بعد از پایان مسابقه و حتی شکست، تمام رقیبانم رفیق من هستند.
* فکر میکردید بتوانید در این مسابقات مدال بگیرید؟
- از اول شاید فکر نمیکردم بتوانم مدال بگیرم اما در کوران مسابقات، به دنبال گرفتن مدال طلا بودم که به نقره و برنز رسیدم. البته من به سختی تمرین کرده بودم تا بتوانم در این مسابقات، برای کشورم افتخارآفرینی کنم. هر روز ۲ نوبت صبح و عصر تمرین میکردم و با توکل به خدا و راهنمایی مربیانم به ویژه آقای امید آزادیان و دعای خیر پدر و مادر و تمام هموطنانم توانستم مقامهای شایستهای را برای کشورم کسب کنم.
* از پدر و مادرتان گفتید،حمایت آنها چقدر در زندگی و ورزشیتان موثر بود؟
- تا حالا در هر جایی که به سختی خوردم خانوادهام کمکم کردند. هر جایی که سستی یا تنبلی میکردم، پدرم من را تشویق میکرد و به ادامه کار امیدوار میشدم. مادرم هم که به نوعی مربی تغذیه من و همیشه مراقبم بوده و نقش حمایتی بسیار خوبی داشته است و به همین دلیل مدیون مادرم هستم. اعضای خانواده خیلی از من حمایت کردند و در مسابقات و تمرینات سختی که انجام میدادم، شب و روز در کنار من بودند.
* چه برنامهای برای آینده دارید؟ دوست دارید یک ورزشکار جهانی باشید یا اینکه تحصیل هم برایت مهم است؟
- دوست دارم ورزش را در کنار تحصیل ادامه دهم. سعی میکنم با تلاش زیاد این ۲ را باهم ادامه دهم، امسال هم که کلاس اول راهنمایی بودم با معدل ۲۰ قبول شدم. فعلا میخواهم برای سال آینده سخت تلاش کنم تا قهرمان جهان شوم./ ساعد وثوق - ایپنا
بهروز تشکر. همین و بس